Onze standpunten
WMO
Standpunt Wmo
Wmo en compensatieplicht
Mensen met een beperking moeten in staat zijn om deel te nemen aan de lokale samenleving. In de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) is geregeld hoe gemeenten hun inwoners hierbij hulp en ondersteuning kunnen bieden. In de wet is daarvoor de zogenaamde compensatieplicht opgenomen. Die zegt dat de gemeente de plicht heeft om beperkingen te compenseren, zodat de betrokkenen kunnen deelnemen aan de samenleving. Daarbij gaat het onder meer om het kunnen voeren van een huishouden, het aangaan van contacten en het zich buiten de deur kunnen verplaatsen.
Mensen met een beperking moeten in staat zijn om deel te nemen aan de lokale samenleving. In de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) is geregeld hoe gemeenten hun inwoners hierbij hulp en ondersteuning kunnen bieden. In de wet is daarvoor de zogenaamde compensatieplicht opgenomen. Die zegt dat de gemeente de plicht heeft om beperkingen te compenseren, zodat de betrokkenen kunnen deelnemen aan de samenleving. Daarbij gaat het onder meer om het kunnen voeren van een huishouden, het aangaan van contacten en het zich buiten de deur kunnen verplaatsen.
Deze compensatieplicht wordt door veel gemeenten nog te beperkt uitgelegd. Gemeenten werken vaak nog vanuit een vast aanbod van voorzieningen met vaste regels voor wie wel en niet in aanmerking komt. In de Wmo gaat het echter om de vraag wat voor de betreffende persoon de beste oplossing is. Bij het vinden van oplossingen staan behoud van regie over het eigen leven en zelfredzaamheid voorop. Oplossingen kunnen dus per persoon verschillen.
De compensatieplicht in de Wmo vergt ook een andere houding van mensen met een beperking, mantelzorgers en vrijwilligers. Zij hebben een eigen verantwoordelijkheid. Ze moeten goed weten wat ze willen, hoe ze dat kunnen bereiken, waarvoor hulp nodig is en wat ze zelf - samen met de omgeving - kunnen oplossen.